Άραγε θα γίνει ποτέ απόλυτα αποδεκτός από την κοινωνία ο κλάδος των καζίνο;

Άραγε θα γίνει ποτέ απόλυτα αποδεκτός από την κοινωνία ο κλάδος των καζίνο;Υπάρχουν πολύ
χειρότεροι και πολύ πιο επιβλαβείς
κλάδοι επιχειρήσεων στον κόσμο από
εκείνο των καζίνο και γενικά των τυχερών
παιχνιδιών, όμως φαίνεται ότι ο
συγκεκριμένος συγκεντρώνει ένα ασύμμετρα
μεγάλο μερίδιο αρνητικών κριτικών. 

Δεν είναι λίγοι
εκείνοι που αναρωτιούνται αν ο
συγκεκριμένος κλάδος θα γίνει άραγε
ποτέ απόλυτα αποδεκτός από την κοινωνία
και αν όχι τότε ποιοι είναι οι λόγοι;

Είναι κοινά
αποδεκτό ότι η λειτουργία των καζίνο
προκαλεί σοβαρά κοινωνικά προβλήματα,
όπως για παράδειγμα ο εθισμός στον
τζόγο,
όμως οι εταιρίες του κλάδου έχουν
επενδύσει πολύ μεγάλα ποσά για τη βοήθεια
των παθολογικών τζογαδόρων, και καταβάλλει
προσπάθειες για την προστασία όσων
κινδυνεύουν.

Ωστόσο, για μεγάλη
μερίδα της κοινωνίας όλα αυτά δεν είναι
αρκετά, και για το λόγο αυτό τα καζίνο
βρίσκονται στο στόχαστρο αρκετών
θρησκευτικών οργανώσεων, αλλά και
μεμονωμένων διανοουμένων κι επιστημόνων.

Για να μιλήσουμε
με απόλυτη ειλικρίνεια, είναι πολύ λίγα
εκείνα που μπορεί να κάνει ο κλάδος για
να βοηθήσει όσους χρειάζονται βοήθεια
ή κινδυνεύουν από το φαινόμενο του
παθολογικού τζόγου.

Όμως ακόμη και οι
πιο προοδευτικές χώρες, όπως η Αγγλία,
μόλις το τελευταίο διάστημα δειλά-δειλά
άνοιξαν τον κόσμο των ΜΜΕ στον κλάδο,
επιτρέποντας για πρώτη φορά στα χρονικά
διαφημίσεις για τυχερά παιχνίδια, καζίνο
και στοίχημα στην τηλεόραση.

Από την άλλη οι
κυβερνήσεις δεν είναι ποτέ αρνητικές
όσον αφορά τη διεκδίκηση ενός ολοένα
αυξανόμενου μεριδίου από τα κέρδη των
καζίνο.
Τελευταία μάλιστα, υπάρχουν
χώρες που σκέφτονται να φορολογήσουν
κι εκείνους που κερδίζουν στα τραπέζια
– άραγε αυτό δεν είναι ένα ξεκάθαρο
παράδειγμα διπλής φορολόγησης;

Είναι προφανές
λοιπόν στους προσεκτικούς παρατηρητές
ότι οι κυβερνήσεις παίζουν ένα διπρόσωπο
παιχνίδι: αυτό που τους αρέσει να
προβάλλεται στα μέσα είναι ότι κυνηγούν
τον κλάδο όσο περισσότερο μπορούν, με
υψηλότερη φορολογία, αυστηρότερη
νομοθεσία κλπ ενώ αυτό που συμβαίνει
παράλληλα και χωρίς τυμπανοκρουσίες
είναι ότι συγκεντρώνουν τεράστια ποσά
μέσω των οποίων είναι σε θέση να
τροφοδοτούν την κοινωνική τους πολιτική.

Δύο μέτρα και δύο
σταθμά.. ίσως; Το σίγουρο είναι ότι το
παιχνίδι είναι πολύ βρώμικο και όπως
και να το κάνουμε… τα λεφτά είναι πολλά!