Αποκαλυπτικό άρθρο της Καθημερινής για τον απίστευτο τζίρο στα Ελληνικά καζίνο

Με ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο το οποίο φέρει τον τίτλο "Παίξαμε 21,5 δισ. ευρώ μέσα σε 13 χρόνια", και δημοσιεύθηκε πριν από λίγες ημέρες στην εφημερίδα Καθημερινή, ο δημοσιογράφος κ. Στάθης Κουσούνης παρουσιάζει με ανάγλυφο τρόπο την τεράστια οικονομική επιτυχία των ελληνικών καζίνο.

Το παραθέτουμε όπως ακριβώς δημοσιεύθηκε:

Οι Ελληνες, από χρόνο σε χρόνο, σπάνε κάθε ρεκόρ τζόγου στα εννέα καζίνο που λειτουργούν στη χώρα μας

Η χορήγηση νέων αδειών καζίνο και το κόστος ανανέωσης των ήδη υφιστάμενων αποτελούν δύο θέματα που απασχολούν το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Ο βασικός λόγος ασφαλώς δεν είναι άλλος από την εισροή ζεστού χρήματος στα ταμεία του ελληνικού Δημοσίου.

Σύμφωνα με γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η αποκλειστικότητα των αδειών καζίνο έληξε φέτος με εξαίρεση την άδεια του καζίνο Χαλκιδικής. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών μπορεί να εξασφαλίσει τη δυνατότητα λειτουργίας καζίνο σε οποιοδήποτε σημείο στην Ελλάδα.

Υπενθυμίζεται ότι το πρώτο καζίνο λειτούργησε στην Ελλάδα τον Μάιο του 1995. Κανείς τότε δεν μπορούσε να φανταστεί τα ποσά τα οποία θα διακινούνταν στις ρουλέτες, τα τραπέζια και τα μηχανάκια των 9 ναών του τζόγου.

Συνολικά τα στοιχήματα στα 13 χρόνια που λειτουργούν ιδιωτικά καζίνο στη χώρα μας ξεπέρασαν το απίστευτο ποσό των 21,5 δισ. ευρώ, ενώ ο τζίρος ξεπέρασε τα 5,5 δισ. ευρώ.

Μόνο φέτος υπολογίζεται ότι οι παίκτες στοιχημάτισαν περίπου 3 δισ. ευρώ, ενώ ο τζίρος των επιχειρήσεων ξεπέρασε τα 700 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας σημαντική αύξηση σε σχέση με πέρυσι. Αντίστοιχα, οι είσοδοι στα καζίνο ξεπέρασαν και φέτος τα 3 εκατομμύρια. Tην πρωτοκαθεδρία στα αποτελέσματα κρατούν τα καζίνο Λουτρακίου, Θεσσαλονίκης και Πάρνηθας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα από τα επιχειρήματα της εποχής για την ανάπτυξη ιδιωτικών καζίνο στη χώρα μας ήταν και η προσέλκυση τουριστών. Επιχείρημα που κατέπεσε στην πορεία λειτουργίας των καζίνο καθώς η πλειοψηφία των επισκεπτών ήταν Ελληνες.

Μπορεί η Πολιτεία να μη φρόντισε για την προστασία των πολιτών από τη λειτουργία των καζίνο καθώς καμία μέριμνα κοινωνικού περιεχομένου δεν ελήφθη, φρόντισε όμως να καταστεί εμμέσως το ελληνικό δημόσιο μεγαλομέτοχος των επιχειρήσεων καζίνο. Και αυτό γιατί πριν από τη φορολόγηση των καζίνο εισρέουν στα Ταμεία του ελληνικού Δημοσίου σημαντικά ποσά ως ποσοστό συμμετοχής στα μεικτά τους έσοδα.

Ειδικότερα, από το καζίνο Λουτρακίου εισρέει το 33% των μεικτών εσόδων και το 2% δίνεται στον Tοπικό Δήμο, από τα καζίνο Θεσσαλονίκης, Πάρνηθας και Pόδου το 30% και στον Tοπικό Δήμο το 2% αντίστοιχα, από το καζίνο του Pίου το 30% και το 4,5% στο Δήμο από το καζίνο της Σύρου 21% και 2% στον Tοπικό Δήμο και από τα καζίνο Ξάνθης, Σύρου και Xαλκιδικής το 20% και 2% στον Tοπικό Δήμο.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια στροφή των προτιμήσεων των πελατών στα καζίνο στα slot machines σε σχέση με τα επιτραπέζια παιχνίδια, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται από τη συσχέτιση των στοιχημάτων. Στην αρχή λειτουργίας των ιδιωτικών καζίνο το ποσοστό υπέρ των επιτραπέζιων ήταν σε ποσοστό 70% έναντι 30% των slot machines.

Με νέο πλαίσιο

Aυτή την περίοδο των εορτών των Xριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς η προσέλευση των πελατών στα καζίνο της χώρας είναι, ιδιαίτερα, αυξημένη. Σύμφωνα με την εμπειρία προηγούμενων ετών από 20 Δεκεμβρίου έως 5 Iανουαρίου είθισται οι είσοδοι των πελατών στα καζίνο να ξεπερνούν τις 200.000, ενώ την παραμονή της Πρωτοχρονιάς κυριολεκτικά δεν πέφτει καρφίτσα.

Το υπουργείο Οικονομίας καλείται να διαμορφώσει ένα νέο πλαίσιο λειτουργίας των καζίνο ώστε να μη σημειωθούν οι αστοχίες της περιόδου 1994-1995 κυρίως όσον αφορά τα αντισταθμιστικά οφέλη για το ελληνικό Δημόσιο και τις τοπικές κοινωνίες. Τότε η Πολιτεία προχώρησε στην υπογραφή συμβάσεων αφήνοντας «παράθυρα» στους ιδιοκτήτες καζίνο να μην προχωρήσουν σε επενδύσεις εκατ. ευρώ ως αντισταθμιστικά οφέλη.

Επίσης, ασαφής ήταν ο συσχετισμός πραγματοποίησης ορισμένων επενδύσεων με την πορεία των οικονομικών αποτελεσμάτων των καζίνο καθώς δεν ετίθεντο ρητές δεσμεύσεις για την υλοποίησή τους.