Το παρασκήνιο για την ανανέωση των αδειών των Ελληνικών καζίνων

Σε ένα αποκαλυπτικό άρθρο της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, παρουσιάζεται ανάγλυφα όλο το παρασκήνιο σχετικά με την υπόθεση της ανανέωσης των αδειών των ελληνικών καζίνο από την κυβέρνηση, και το «σκληρό πόκερ» το οποίο παίζεται ανάμεσα στις επιχειρήσεις και το Υπουργείο Οικονομικών.

Παραθέτουμε αυτούσιο το άρθρο της έγκριτης εφημερίδας, και σας αφήνουμε να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα:

Ως άλλος... Τζων Τάραμας, ο υπουργός Οικονομίας, κραδαίνει τις άδειες αποκλειστικότητας των ιδιωτικών καζίνων που έχουν λήξει ή λήγουν σταδιακά, ελπίζοντας ότι μέσα από τις διαπραγματεύσεις με τους κάθε λογής καζινιέρηδες (εφοπλιστές, ξένα funds, σκοτεινούς επιχειρηματίες) θα κερδίσει την παρτίδα, τονώνοντας έτσι τα δημόσια έσοδα που έχουν βουλιάξει.

Αλλωστε, από τα 1,6 δισ. ευρώ που έχουν εγγραφεί στον νέο Προϋπολογισμό ως έσοδα από αποκρατικοποιήσεις, είναι αμφίβολο ποια θα είναι η συνεισφορά των λιμανιών που βγαίνουν στο σφυρί ή της Ολυμπιακής που πάει για λουκέτο, ενώ η αύξηση του ΦΠΑ φαίνεται να πάει πια προς το καλοκαίρι, υπό τον φόβο του πολιτικού κόστους.

Απομένει, έτσι, για την κυβέρνηση μια γρήγορη (και πιθανώς ανώδυνη) βουτιά στα προκλητικά κέρδη των καζίνων, μήπως και βγει προσωρινά από τα αδιέξοδά της, αποκομίζοντας κοντά στα 400 εκατ. ευρώ -όπως ελπίζει- από τις αναδιαπραγματεύσεις αδειών.

Πάνω από 710 εκατ. ευρώ στροβιλίστηκαν πέρσι στις ρουλέτες, τους κουλοχέρηδες και στα πράσινα τραπέζια.

Ξεπέρασαν τα 180 εκατ. ευρώ τα κέρδη που έβαλαν στην τσέπη τους σε μία μόνο χρονιά οι ιδιοκτήτες καζίνων, που εμφανίστηκαν από το πουθενά το 1995 για να αρπάξουν, έναντι πινακίου φακής, τις άδειες καζίνων που σκορπούσαν αφειδώς οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ (εμπνευστής του σχεδίου, που όμως δεν πρόκανε να το υλοποιήσει, ο Μητσοτάκης) για να μετατραπούν, στα χρόνια που ήρθαν, σε αληθινά χρυσωρυχεία.

Λιγότερα από 130 εκατ. ευρώ είχαν δώσει συνολικά στο Δημόσιο οι επιχειρηματίες για να βάλουν στο χέρι τις πολύτιμες άδειες, υποσχόμενοι επενδυτικούς «λαγούς με πετραχήλια».

Επενδύσεις για λιμάνια, μαρίνες, ξενοδοχεία πολυτελείας, SPA και κέντρα πολιτισμού, που «σκόνταψαν» από την αρχή σε περίεργες διατάξεις και χάθηκαν (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων) στη συνέχεια, σε αντίθεση με τα κέρδη των καζινάδων που αυγάταιναν με αστρονομικές ταχύτητες. Ενα μικρό μέρος από αυτά εισπράττει και το Δημόσιο.

Τακτικά έσοδα 186 εκατ. ευρώ (έναντι 167 εκατ. το 2006) έχει εγγράψει στον νέο Προϋπολογισμό ο υπουργός Οικονομίας από συμμετοχή στα μικτά κέρδη των ιδιωτικών επιχειρήσεων καζίνων, πλην Κέρκυρας και Πάρνηθας που βαδίζουν και αυτά προς ολική ιδιωτικοποίηση.

Αλλα 28 εκατ. ευρώ θα εισπράξει το 2008 το κράτος από τα εισιτήρια εισόδου στα καζίνα, ενώ 8 εκατ. ευρώ έχουν εγγραφεί ως έσοδα από ειδικό ετήσιο τέλος για κατοχή αδειών λειτουργίας καζίνων. Αυτά αποτελούν τακτικά έσοδα από τις επιχειρήσεις τζόγου.

Δεν φθάνουν όμως.

Ετσι η κυβέρνηση βγάζει από τα συρτάρια και δείχνει διατεθειμένη να «ξεσκονίσει» γερά όλες τις άδειες που έχουν παραχωρηθεί για ιδιωτικά καζίνα.

Συγκεκριμένα, στις άδειες που είχαν χορηγηθεί το 1995, με υπουργό Τουρισμού τότε τον αποβιώσαντα Διονύση Λιβανό και υπουργό Ανάπτυξης τη Βάσω Παπανδρέου, υπήρχε μια πρόνοια που πιθανώς να αναδειχτεί (αν ο ίδιος κάνει τελικά χρήση) σε ένα από τα ισχυρότερα «ατού» του σημερινού υπουργού Οικονομίας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Η πρόνοια αυτή έχει να κάνει με την «αποκλειστικότητα» λειτουργίας των καζίνων επί μια 12ετία, στις περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν.

Μετά την παρέλευση του διαστήματος αυτού -το οποίο σημειωτέον έχει αρχίσει να εκπνέει σταδιακά για τα ιδιωτικά καζίνα, με πρώτο και καλύτερο αυτό του Λουτρακίου (Club Hotel Loutraki) αλλά και αυτό της Hyatt (Regency) της Θεσσαλονίκης- το Δημόσιο έχει κάθε δικαίωμα είτε να επαναδιαπραγματευθεί την αποκλειστικότητα της άδειας που έχει λήξει είτε, σε περίπτωση που δεν ευοδωθούν οι διαπραγματεύσεις, να χορηγήσει άλλη άδεια λειτουργίας καζίνο στην ίδια περιοχή.

Από κάποιες πρώτες κρούσεις «χαμηλής πολιτικής» του υπουργείου προς καζινάρχες οι αντιδράσεις ήταν αρνητικές -όπως άλλωστε αναμενόταν. Οι τελευταίοι δεν θέλουν ούτε να σκεφθούν ότι θα κληθούν να καταβάλουν «χαράτσι» στο υπουργείο Οικονομικών, για να μην μπλεχτεί και άλλος στα πόδια τους σε περιοχές-χρυσωρυχεία, που τις θεωρούν άλλωστε δικά τους και αδιαπραγμάτευτα τσιφλίκια.

Οι πρώτες φωναχτές αντιρρήσεις ήρθαν από την πλευρά του Καζίνου Λουτρακίου που, διά των υπευθύνων του, διαμήνυσε ότι «δεν προτίθενται να δώσουν ούτε μια δεκάρα», αφού η αποκλειστικότητα δεν έχει καμιά αξία για το συγκεκριμένο καζίνο, καθώς «το 90% των πελατών που πάνε να παίξουν στο Λουτράκι είναι από την Αθήνα».

Αρα, προσθέτουν με νόημα, έχει μεγαλύτερη αξία γι' αυτούς να μη δοθεί μια δεύτερη άδεια λειτουργίας καζίνο στην Αττική, παρά στον νομό Κορινθίας.

Οι τέσσερις Ισραηλινοί επιχειρηματίες (Ζίλκα, Χαξουρί, Ρόμπινσον, Μπούμπλι και εσχάτως η Casinos Austria) που λειτουργούν το Λουτράκι δείχνουν να ξέρουν καλά το παιχνίδι των εντυπώσεων και ποντάρουν στο γεγονός ότι ο Γιώργος Αλογοσκούφης έχει δεσμευτεί προσωπικά ότι «δεν πρόκειται να δοθεί δεύτερη άδεια καζίνου στην Αθήνα».

Οι δεσμεύσεις, όμως, του ισχυρού άνδρα της ελληνικής Οικονομίας και της κυβέρνησης σε καμιά περίπτωση δεν είχε ως αποδέκτη τον επιχειρηματικό όμιλο του Club Hotel Loutraki. Είχε τα νέα αφεντικά του καζίνου της Πάρνηθας, που δεν είναι άλλα από τον ευρωπαϊκό επενδυτικό οίκο BC partners ο οποίος, τον Ιανουάριο του 2006, αγόρασε έναντι 476 εκατ. ευρώ το 49% της μετοχικής σύνθεσης του Καζίνου της Πάρνηθας από την εισηγμένη Hyatt regency τουριστική και ξενοδοχειακή, που ανήκε στον κ. Πρίτσκερ, τους αδελφούς Λασκαρίδη και τον Βασ. Θεοχαράκη.

Με την εξαγορά αυτή η BC partners αύξησε το μερίδιό της στο 81,1% στη Hyatt (Regency), που εξακολουθεί να έχει μειοψηφικό πακέτο και το μάνατζμεντ του Καζίνο της Πάρνηθας, στο όποιο συνεταιράκι με 51% εξακολουθεί να είναι το ελληνικό Δημόσιο.

Δεδομένου, λοιπόν, ότι ο κ. Αλογοσκούφης έχει εντάξει στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων την εκχώρηση και του υπόλοιπου 51% σε ιδιώτες -με την BC partners να έχει πιάσει πρώτο τραπέζι πίστα στις προτιμήσεις της κυβέρνησης- μπορεί να δεσμεύεται έναντι αυτών ότι δεν θα ενεργοποιήσει τη δεύτερη άδεια καζίνου για την περιοχή της πρωτεύουσας (να σημειωθεί ότι η δεύτερη αυτή άδεια «κοιμάται» από την εποχή της Βάσως Παπανδρέου, που την ακύρωσε την τελευταία στιγμή για κοινωνικούς λόγους), αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να προχωρήσει σε σκληρές διαπραγματεύσεις με τα αφεντικά του Καζίνου Λουτρακίου με διπλό στόχο: και ζεστά μετρητά να εισπράξει με την επαναδιαπραγμάτευση της άδειας αλλά και να «φοβίσει» τους άλλους ιδιοκτήτες καζίνων, προκειμένου να αποσπάσει και από αυτούς χρήμα και περισσότερες επενδύσεις.