Η μανούλα έχασε!

Χαιρετώ τους συμπαίκτες και όχι μόνο!

Στην σημερινή εποχή το μυστικό είναι να κάνεις ότι θέλεις στην ζωή σου και αυτό που κάνεις να το γουστάρεις. Επίσης, να είσαι λαμόγιο και να δουλεύουν άλλοι για εσένα και όχι εσύ για αυτούς. Γενικά πρέπει να είσαι ξύπνιος και όχι έξυπνος!

Ο ξύπνιος άνθρωπος είναι αυτός που γενικά ελίσσεται και δεν είναι χαϊβάνι ενώ ο έξυπνος άνετα πιάνεται κορόιδο και ας είναι καλός στα μαθηματικά ή έχει βγάλει κάποια ανώτερη σχολή. Ένα μεγάλο μυστικό είναι να μην σφίγγεσαι γενικά στην ζωή και να ρισκάρεις την κάθε στιγμή, την κάθε ήμερα της ζωής σου. Με το ξέσφιγμα άλλοτε τρως το κεφάλι σου αλλά τις πιο πολλές φορές βγαίνεις κερδισμένος και γελάς επειδή αυτό που κατάφερες εσύ σε λίγο χρονικό διάστημα άλλοι το καταφέρνουν σε πολύ μεγαλύτερο λόγου του σφιξίματος τους!

Το νόημα του «μην σφίγγεσαι» είναι βαθύ! Είναι όπως λέμε : 200 ευρώ μας φτάνουν να περάσουμε τον μήνα μας αλλά 2.000 ευρώ ΔΕΝ μας φτάνουν για να περάσουμε τον μήνα μας! Αυτό το έχω ρωτήσει σε άτομο «καμένο» μέσα σε καζίνο και όχι μόνο το κατάλαβε αλλά και συμφώνησε μαζί μου!

Μέσα στο καζίνο υπάρχουν διάφορες ομάδες ανθρώπων. Άλλοι είναι πονηροί, άλλοι λαμόγια που έρχονται μόνο για τις κληρώσεις, άλλοι πεινασμένοι που έρχονται για να δοκιμάσουν τα φαγητά και τους εκλεκτούς μεζέδες και ας είναι από κονσέρβα τελευταίας διαλογής (όχι άλλα, τελευταία!) και άλλοι πάλι παίζουν με τα λεφτά των άλλων! Αυτή είναι η πιο κερδισμένη ομάδα ανθρώπων μέσα στα καζίνο.

Δηλαδή τι εννοώ; Εννοώ ότι παίζουν αέρα λεφτά με τα λεφτά των χαιβανιών. Στην προκειμένη περίπτωση το χαϊβάνι μπορεί να είναι και το ίδιο το παιδί από μια ευκατάστατη οικογένεια! Θα σας αναλύσω αμέσως μια περιπτωσάρα που είχε πέσει στην αντίληψη μου σε ένα ελληνικό καζίνο!

Όσο πηγαίνεις στα καζίνο θέλεις ή μη γίνεσαι κλασσική φάτσα καζίνων και φίλος με τα διάφορα λαμόγια. Είχα γνωρίσει μια γυναίκα μεγάλης ηλικίας που έπαιζε καθημερινά ρουλέτα. Καλή γυναικούλα και τα έχωνε χοντρά. Αυτή ήταν συνταξιούχα και όλη μέρα κυλιόταν στο καζίνο. Αλλά που τα έβρισκε τόσα λεφτά; Γιατί κακά τα ψέματα, όσα και να έπαιρνε δεν δικαιολογούταν το παιχνίδι που έκανε.
Ένα βράδυ έτυχε να μηδενίσει και την κατέβασα στο κέντρο της πόλης (πώς να πάρει ταξί, δεν είχε μείνει ούτε κουμπί στο πορτοφόλι) για να πάει μετά σπίτι της με πόδι. Μέσα στο αμάξι πήρε τηλέφωνο τον γιό της , ο οποίος ήταν σε άλλη πόλη, και του είπε: «αχ γιόκα μου η μανούλα έχασε… στείλε μου αύριο 200 ευρώ να ρεφάρω!»

«Ώπα!» είπα… «εδώ είμαστε!!» και την ρώτησα τι παίζει με τον γιό της! Μου είχε πει ότι είναι σε μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία και ότι έβγαζε πολλά λεφτά και βοηθούσε για τα έξοδα του σπιτιού. Δηλαδή η συγκεκριμένη μαμά έκανε τον λεγόμενο καθημερινό χαβαλέ. Μακάρι να είχα και εγώ μια τέτοια μαμά που να μην σφιγγόταν!

Την ρώτησα : «μήπως έχεις καμιά κόρη να μου την κάνεις προξενιά;» Και εκείνη μου απάντησε : «και να είχα κόρη εγώ σε τζογαδόρο δεν την δίνω γιατί θα καταστραφεί!» Έλα; Δεν το άντεξα! Αλλά πονηρή η μανούλα γιατί ,άμα είχε κόρη ,θα έπαιρνε και από αυτή ακόμη ένα 200αρι ! Καλά θα περνούσε!

Τέλος πάντων, αυτή την γυναικούλα πολύ την χάρηκα γιατί ήξερε να ζήσει αλλά και να εκμεταλλευτεί καταστάσεις για να περνά καλά. Αυτό είναι που λέμε ότι έπαιζε αέρα λεφτά. Μόλις έχανε έκανε αναπάντητη παρακαλώ (πού λεφτά για κάρτα τηλεφώνου; ) την έπαιρνε ο γιός της! Ο οποίος γιος μάλλον μόλις θα απαντούσε δεν θα έλεγε «γεια σου μαμά» αλλά : «200 ευρώ θέλεις;» Αυτόματα! Για κουβέντες και χαιρετούρες είμαστε; Εδώ καίγεται η γούνα μας!

Ωραία πράγματα. Πάντως τώρα τελευταία την εν λόγω μανούλα δεν την βλέπω στον ιερό χώρο του καζίνο. Από ότι μαθαίνω βρίσκεται στην Αγγλία, στο Λονδίνο και παίζει. Ας είναι, σώθηκε!

Άρα πιο είναι το ηθικό δίδαγμα που βγάζουμε από όλη αυτήν την ιστορία; Ότι στην ζωή είναι ότι αρπάξεις και ότι κερδίσεις. Η ζωή αλλά και το τζογάρισμα θέλει θράσος και λίγο τύχη. Γιατί και το καζίνο είναι σαν μία μικρή κοινωνία όπου έχει κάθε καρυδιάς καρύδι. Όπως όλες οι μάρκες δεν είναι ίδιες έτσι είναι και οι συμπαίκτες που είναι μέσα στο καζίνο, είναι διαφορετικοί χαρακτήρες! Για αυτό όχι άλλο σφίξιμο, για να μπορούμε να χαιρόμαστε την ζωή και το παιχνίδι χωρίς έννοιες και χρέη!

Και τι έγινε άμα πήραμε από έναν φίλο δανεικά και δεν του τα δώσαμε; Τίποτα. Θα τα δώσουμε όταν έχουμε αβάντα. Μεταξύ συμπαικτών ειλικρίνεια και εχεμύθεια!

Όχι άλλα… λήξις!

Κατηγορίες: Tsint