Κυρ’ Κώστα σήκω, έφερες καρέ!

αιθουσα καζίνοΉταν αποκριά του 2006 όταν αποφάσισα να πάω χαλαρή βολτίτσα στην Πάτρα να δω το καρναβάλι. Ξεκίνησα από Θεσσαλονίκη, με το αμάξι με γεμάτες πάντα τις τσέπες, για ιερό σκοπό. Όταν κόντευα να φτάσω Αθήνα πήρα την απόφαση να πάω από αττική οδό γιατί άμα έμπαινα στην Αθήνα, Πάτρα δεν θα έβλεπα ποτέ!

Στην διαδρομή, αφού πέρασα την δοκιμασία της Αθήνας, βλέπω πινακίδα που έλεγε «Καζίνο Λουτρακίου». Μεγάλος πειρασμός αλλά είχα στόχο να πάω στην Πάτρα!

Φτάνω στα διόδια Πατρών και ξαφνικά βλέπω πινακίδα : «προς καζίνο Ρίο, δεξιά»! Έλα; Ποιά Πάτρα; Ποιο καρναβάλι; Στρίβω δεξιά και ρωτώντας φτάνω στο καζίνο του Ρίου. Α… ωραία πράγματα! Δικό μας καζίνο, φιλικό και οικογενειακό με ωραίες μωβ τσόχες.

Το δωματιάκι κόστιζε 80 ευρώ και είχε θέα την γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Είχα πάει από το πρώτο βράδυ κιόλας να παίξω και ειλικρινά συγκινήθηκα. Είχε και εκλεκτό μπουφέ με ταραμοσαλάτα δικιά μας σπιτική και ότι άλλο τράβαγε η όρεξη σου! Είχα κάνει κέρδισμα και είχα πρηστεί στο φαί!

Αφού μετά, για χώνεμα, πήγα με το αμάξι στην γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου πέρασα απέναντι και ξαναγύρισα πίσω! Με τα διόδια μου βγήκε περίπου 10 ευρώ εάν θυμάμαι καλά. Ο διοδάς σφίχτηκε και μου είπε «φίλε στην επιστροφή γύρνα με το καράβι, κοστίζει πιο φθηνά». —«Δηλαδή πόσο;» τον ρώτησα. «6 ευρώ», μου λέει, «θα γλιτώσεις 4 ευρώ». «Άσε μας ρε Σιτροέν!» ,του είπα εγώ και ξαναγύρισα με το αμάξι μου. Καλά πέρασα!

Αφού ξημέρωσε με το καλό, δηλαδή είχε πάει 3 το μεσημέρι (η ώρα μου) θα πήγαινα να δω το καρναβάλι στην Πάτρα. Το Ρίο από την Πάτρα είναι 2 χιλιόμετρα.

Το ξενοδόχο μου λέει «πάρε αστικό λεωφορείο και πάνε να σου βγεί φθηνά». Ε και εγώ του απαντάω, «κύριε το αστικό έχει μέσα κλήρωση;» . «Όχι!…» μου λέει, κοιτάζοντας με παράξενα. «Ε τότε και εγώ θα πάρω ταξί, καθαρή δουλεία!», του λέω και φεύγω. Ο καημένος δεν πρέπει να το άντεξε!

Κατεβαίνω στην Πάτρα στο λιμάνι όπου γινόταν χαμός από κοσμάκη. Πολύ καημένη χρυσούλα κυκλοφορούσε με μαλλί της γριάς από πατλακιέρα! Δεν το άντεξα και λέω στον εαυτό μου «Τσίντ πάρε ταξί και πίσω στο καζίνο για απογευματινό παιχνιδάκι!» .Και έτσι ακριβώς έκανα αμέσως.

Φτάνω πίσω στο καζίνο όπου εκείνη την ώρα ερχόταν ένα λεωφορείο με γεράκια από ΚΑΠΗ. Ουρά στην είσοδο… Τα γεράκια ήρθαν να σαβουριάσουν και να παίξουν. Χίλιες φορές καλύτερα, από το να δεις καρναβάλι με σερπαντίνα και άλλες αηδίες!

κουλοχέρης σε καζίνοΕίχα αποφασίσει να έπαιζα ψιλό ποκεράκι , έτσι για  χαλάρωμα. Το ποκεράκι όμως ήταν γεμάτο ασφυκτικά. Στο τραπέζι αυτό του πόκερ που ήθελα να αράξω, καθόταν το κυρ-Κώστα και τα έχωνε γερά. 100-200 έπαιζε. Μάλλον θα είχε πάρει αποκριάτικο δώρο μισθού!

Ξαφνικά το κυρ-Κώστα πέφτει κάτω ζαλισμένος και δεν μπορούσε να ανασάνει! Ήρθε αμέσως γιατρός και καλέσανε ασθενοφόρο. Μια γκόμενα περίπου 80 χρονών του έλεγε για να επανέλθει… «Κυρ’ Κώστα σήκω, έφερες καρέ!!» (δήθεν). Ε βέβαια, με το καρέ, και νεκρός να ήτανε ο άλλος θα ζωντάνευε!

Τελοσπάντων, το κυρ’ Κώστα επανήλθε το βράδυ στο καζίνο μια χαρά. Εμ, 100-200 έπαιζε, έκανε αποσυμπίεση και δε το άντεξε.

Παραδίπλα στο καζίνο είχε και στριπτίζ χαλαρό όπου έτρωγες το κερδισμά σου. Το καζίνο Ρίου δίνει κέρδισμα και για αυτό το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Φεύγει και λεωφορειάκι από Αθήνα και σε γυρνάει πίσω αργά το βράδυ. Ερχόταν πολύς κόσμος από Αθήνα – ας λένε μερικοί ότι είναι ταλαιπωρία. Ψεύδος!!

Τελικά καρναβαλάκι δεν είδα, ούτε μου ήρθε καμιά σερπαντίνα στο κεφάλι. Αλλά είδα το καζίνο Ρίου και γενικά την ζωή σε εκείνα τα μέρη. Κάθισα περίπου πέντε μέρες αλλά πέρασα λουξ! Η γέφυρα πάντως συμφέρει και σε περίπτωση κερδίσματος ή χασίματος. Αναλόγως. Άμα κάνεις κέρδισμα κάνεις βόλτες πάνω κάτω και δίνεις δεκάευρα ή άμα κάνεις χάσιμο πας και φουντάρεις πάνω από την γέφυρα.

Μακάρι το κυρ’ Κώστα να έφερνε στα αλήθεια καρέ να τρώγαμε και εμείς. Ίσως μια άλλη φόρα. Ίσως σε μιαν άλλη ζωή… Το μόνο σίγουρο ότι μέχρι να γεράσουμε θα παίζουμε και θα φωνάζουμε «όχι άλλα, τελευταία ! !»

Κατηγορίες: Tsint