Μπλακτζακ – Αληθινές Ιστορίες

Μπλακτζακ - Αληθινές ΙστορίεςΟι παρακάτω ιστορίες είναι αληθινές. Προέρχονται από το εγκυρότατο περιοδικό Gambling Reviews και έχουμε την άδεια να τις αναδημοσιεύσουμε.


Eπινα τον καφέ μου όταν ο κολλητός μου ήρθε αλλαφιασμένος να μου πει ότι στο καζίνο του ξενοδοχείου που μέναμε συνέβαινε κάτι το απίθανο: Ενας κακοντυμένος τύπος ένας άνθρωπος του μεροκάματου, αξύριστος, με έναν άθλιο σάκο δίπλα του μπήκε στο καζίνο – το οποίο μάλιστα μόλις είχε ανοίξει εκείνες τις μέρες – έκατσε σε ένα τραπέζι του Μπλακτζακ χάλασε 40$ και άρχισε να κερδίζει δίχως σταματημό.

Αυτό συνεχιζόταν επί ώρες Είχε ήδη συγκεντρώσει στάκες χιλιάδων δολλαρίων όταν επιτέλους έφτασα κι εγώ εκεί να δω το θέαμα. Είχαν τοποθετήσει βελούδινα σχοινιά γύρω του και οι άντρες της ασφάλειας προσπαθούσαν να κρατήσουν σε κάποια απόσταση το πλήθος που ολοένα μεγάλωνε για να δει τον μεγάλο αυτόν παίκτη. Με την πρώτη ματιά δεν έδειχνε κάποια ένδειξη ότι κατέχει κάποια τέχνη ή ικανότητα να εμβαθύνει στο μπλακτζακ ή να ακολουθεί έστω κάποια τακτική.

Αυτός λοιπόν ο τύπος κατόρθωσε να συγκεντρώσει γύρω στα 500.000$ πίνοντας συνέχεια, φωνάζοντας σαν ναύτης και πετώντας που και που πράγματα όταν έχανε κάποιο χέρι σαν κάποιο κακομαθημένο παιδί. Μετά από κάποιο σημείο τον συνόδευσαν σε κάποια σουίτα με την αυστηρή προειδοποίηση να μην επιστρέψει για αρκετές ώρες.

Αφού κοιμήθηκε μερικές ώρες επέστρεψε και κάθισε πάλι να παίξει.Αυτή του η ενέργεια μ΄έκανε αμέσως να σκεφτώ: πόσα άραγε θα του ήταν αρκετά; Συνέχισε να παίζει και σχεδόν τα έδωσε όλα πίσω φωνάζοντας και βρίζοντας.Οταν είχε πια φτάσει κοντά στις τελευταίες του 10.000$ ήρθε ο ιδιοκτήτης του καζίνο και αυτοπροσώπως τον πέταξε έξω από την πίσω πόρτα.

Arthour Scott

Το παιχνίδι μου πήγαινε στραβά όλη μέρα. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτε για να το διορθώσω.Η υπομονή μου είχε αρχίσει να εξαντλείται καιτα λεφτά μου επίσης. Είχα δοκιμάσει τα πάντα: άλλαξα τραπέζι, σταμάτησα για φαγητό. Τίποτε δεν πήγαινε σωστά. Ημουν έτοιμος να τα παρατήσω όταν κάτι φάνηκε ότι αλλάζει.

Κέρδιζα το ένα χέρι μετά το άλλο. Δεν είχα κερδίσει δύο συνεχόμενα χέρια ολόκληρη τη μέρα! Ποντάρω λοιπόν το μεγαλύτερο στοίχημα της ημέρας και παίρνω άσσο ενώ ο ντήλερ παίρνει 7. Παίρνω κάρτα και κάνω soft 13 και μετά ξαναπαίρνω άσσο και κάνω 14 Ξαναπαίρνω κάρτα. Είναι 2 κι έχω σύνολο 16. Ξανατραβάω κάρτα και είναι πάλι άσσος που μας κάνει ένα soft 17. Είχα 5 κάρτες στα χέρια μου και μάλλον ένα χαμένο χέρι. Τραβάω κάρτα πάλι λοιπόν και είναι 5 που μας κάνει ένα άθλιο 12.

Ενα δίλλημα σε μία δύσκολη μέρα. Είχα ήδη 6 κάρτες στα χέρια μου και ήταν σίγουρο ότι ένα δεκάρι θα ερχόταν. Ομως να σταματήσω στο 12; Τι να κάνω; Ξαναζητάω κάρτα. Παίρνω 3! Δεν είχαν ποτέ ξαναδεί τα μάτια μου κάτι τέτοιο. Κρατούσα στα χέρια μου 7 κάρτες και δεν είχα τίποτε αξιόλογο. Ζητάω ξανά κάρτα, κλείνοντας τα μάτια αυτήν τη φορά για να τα ανοίξω και να δω το 15 μου να γίνεται 17. Τώρα δεν μπορούσα να κάνω τίποτε από το να κάτσω επάνω σε ένα 17 με οκτω κάρτες!

Εξουθενωμένος βλέπω το ντήλερ να ανοίγει τη δική του κάρτα ένα 6. Γελάω ικανοποιημένος γιατί ξέρω ότι οποιοδήποτε από τα δικά μου χαρτιά θα του έστρωνε το φύλλο. Κοιτάζω καθώς το δράμα ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου. Το χέρι του ντήλερ πλησιάζει στο παπούτσι, γλιστράει και αποκαλύπτει ένα υπέροχο 6!!

John Gardyne