Tζόγος ανηλίκων, ένα μεγάλο πρόβλημα

τράπουλα και τζόγοςΚανένας νέος που δεν έχει συμπληρώσει το 23ο έτος της ηλικίας του δεν μπορεί να μπει σε κάποιο καζίνο στην Ελλάδα. Η είσοδος επιπλέον στα καζίνο είναι σε τέτοιο βαθμό καλά ελεγχόμενη που δεν υπάρχει περίπτωση να παραβιαστεί ο παραπάνω κανόνας. Όλοι γνωρίζουν και σέβονται το συγκεκριμένο νόμο. Είναι όμως αρκετό αυτό το μέτρο για να προστατευθούν οι ανήλικοι και οι νέοι από το πάθος του τζόγου; Ασφαλώς και όχι!

Αρκεί να ρίξουμε μία προσεκτική ματιά το τι συμβαίνει στα πρακτορεία του ΟΠΑΠ με το στοίχημα, ή στα φρουτάκια ή ακόμη και με το τζόγο στο ίντερνετ όπου οι νεαρές ηλικίες σπεύδουν να συμπληρώσουν το σημερινό κουπόνι ή να κερδίσουν κάποια εύκολα χρήματα.

Προσοχή: Τζόγος Ανηλίκων

Οι γονείς και οι καθηγητές στα σχολεία δεν αναφέρουν προς το παρόν – τουλάχιστον όχι έντονα – προβλήματα σχετικά με το τζόγο στους ανηλίκους. Ωστόσο, κι αν ακόμη υπήρχαν καταγγελίες δε θα ήταν εύκολο να διαλευκανθούν, όπως περίπου συμβαίνει και με τους ενήλικους. Θα πρέπει να υπάρχουν απτές αποδείξεις για παράνομα στοιχήματα μεταξύ των ανηλίκων.

Τα παιδιά από μόνα τους μπορεί να παραδέχονται μεταξύ τους ή και σε ορισμένους άλλους ότι πράγματι τζογάρουν, όμως είναι σαφές ότι δεν κάθονται σε μία καφετέρια ή μπροστά στην κοινή θέα να παίζουν χαρτιά ή ζάρια και να έχουν απλωμένα χρήματα ή μάρκες όπως συμβαίνει σε κάποιο καζίνο. Ωστόσο μπορούν πολύ εύκολα να στοιχηματίζουν σε ..οδοντογλυφίδες που αντιπροσωπεύουν το ένα ευρώ, κι έτσι να μην υπάρχει η παραμικρή απόδειξη ότι στοιχημάτιζαν για χρήματα.

Επίσης χωρίς κανένα πρόβλημα μπορούν να πάνε στο πρακτορείο της γειτονιάς τους και να ποντάρουν για αληθινά χρήματα.. Σχολιάζοντας το γεγονός ότι έφηβοι ασχολούνται ολοένα και περισσότερο με το στοίχημα και τα τυχερά παιχνίδια και ότι ακόμη καυχώνται πως για αυτές τους τις συνήθειες δεν αντιμετωπίζουν το μάλωμα και την τιμωρία σε αντίθεση με τα μικρότερα παιδιά, οι ειδικοί λένε ότι η άγνοια είναι ίσως από τους σημαντικότερους παράγοντες που το πρόβλημα επιτείνεται:

“Αν όντως συμβαίνουν αυτά τα περιστατικά στα σχολεία ή σε σχολικές κτιριακές εγκαταστάσεις, που βρίσκουν άραγε τα παιδία την ευκαιρία να ασχοληθούν με το τζόγο και όχι με τη μάθηση; Σίγουρα οι υπεύθυνοι πρέπει να εξετάσουν με μεγάλη σοβαρότητα το ζήτημα.”

“Επίσης τονίζουν ότι οι ίδιοι οι γονείς μπορεί να αγνοούν ότι το δικό τους παιδί ασχολείται με το τζόγο, επειδή συνηθίζουν να προσέχουν για πιο έντονα σημεία στο σώμα ή τη συμπεριφορά τους όπως είναι η απάθεια, η ζάλη και τα κόκκινα μάτια από τη χρήση παραισθησιογόνων ουσιών ή αλκοόλ. Tο ίδιο μέχρι ένα βαθμό ισχύει και για την αστυνομία, σημειώνουν. ”

Συμπέρασμα:

Ο τζόγος στους ανήλικους είναι μία πολύ επιζήμια συνήθεια καθώς προσελκύει τα παιδιά προς το χρήμα και τα αποτρέπει και τα αποσπά από την εκπαίδευση ή και από άλλες ωφέλιμες δραστηριότητες. Η ευθύνη της πολιτείας είναι σαφέστατα πολύ μεγάλη για το ζήτημα, όπως εξίσου μεγάλη είναι και η ευθύνη των γονιών οι οποίοι δεν πρέπει να παραγνωρίζουν σε καμία περίπτωση τους κινδύνους που εγκυμονεί ο τζόγος στην τρυφερή νεανική ηλικία.